Bırakılmış ellerleyim

Gönderen Deniz Kasakolu

Bırakılmış ellerleyim şimdi
Yalın bir başına
yitirilmiş.
Gurbet kuşlarının terk ettiği yuvalara uğruyorum,
Birkaç çerçöp kalan ve kuş tüyleri.
Göçmüş katarların izinde,
Kendi benliğimi arıyorum.

Yıldızlara bakıyorum.
Göz kırpmalarıyla
dalga geçiyorlar
Aldığım her nefesle,
eğleniyorlar.

Uzay fırtınası olasım var.
Tozunu attırıp samanyolunun,
İçimdeki sönmüş güneşlerle avunuyorum.

Ayımı kaybettim ben.
Karanlık yanında kendimi...
Gelgitlerinde büyüdüm gecenin.
Gözyaşı baskınlarında hüküm giydim.

Şimdi sen dediğim kelime anlamsız
Ben dediğim kadar.
Şimdi
geçip gitti.
Ya geçmişdeyim
ya hayallerde.

Hayaller beni üç tekerli bisiklet yapmışlar.
Akşam sefalarının açmasını beklemeden,
Kendilerini bir yokuştan aşağıya salmışlar.

Yokuşun sonunda bir direğe çarpmışlar.
Hayal kırıkları saçılmış her bir yana.
Çocuklar üzerinde misket oynamışlar.
Kaç zamandır kaybettiğim misketimi
Kapıda anneme bırakmışlar.
Annem sakladı onu benden.
Ablanın bebekleriyle oyna dedi.

Babam bebeğimin kolunu kopardı.
Kardeşim yüzünü boyadı.
Bir gözü düştü bebeğin.
Gözümden düştü bebeğim.

Ilık bahar akşamlarını özler oldum
hayal kırıklarına sebeb bisikletimi
Kayıp misketlerimi arar oldum
kolsuz gözsüz bebeğimi.

Tüm bunlar içerisinde sen
elimde kalan misketlerimsin
sağlam tekerleği bisikletimin.
Bebeğimin sağlam kolu
mavi gözü.

haa şimdi anladım neden mavileri sevdiğimi.
Dur daha sıra aşka gelmedi.
aceleye gerek yok
Ölüm hala anlamsız.

23/04/2006

Deniz Kasakolu

[get this widget]

• zaman: 08:46